Moi boa esta tira de Pinto&Chinto publicada en La Voz de Galicia do 25 de Febreiro.

“O Parlamento de Galicia acorda:

1.- A creación dunha Ponencia durante o actual período de sesións no seo da Comisión 1ª (Institucional, de Administración Xeral, Xustiza e Interior), e previos trámites parlamentarios pertinentes, para o estudo da situación actual dos medios públicos de comunicación de Galicia e a elaboración dunha Proposición de Lei para a modificación do marco legal polo que se rexe na actualidade a CRTVG e as súas sociedades.

2.- Incorporar, na dita Proposición de Lei e como parte dos puntos da reforma do marco legal polo que se rexe na actualidade a CRTVG e as súas sociedades, a elección dun novo director/directora xeral da Compañía por maioría de 2/3 da Cámara lexislativa galega, por un período máximo de cinco anos, non renovable en máis de dous mandatos”.

O Partido Popular propoñía inicialmente unha emenda que supoñía unha mera declaración de intencións que retrasaba ao final da lexislatura a reforma dos medios públicos de comunicación pero finalmente aceptou a proposta que lles fixen dende a tribuna do parlamento consistente en que a creación da ponencia parlamentaria se fixera durante o actual período de sesións, o que fai que na práctica, antes de que remate o mes de xuño, teñan que comezar os traballos da ponencia parlamentaria.

Na miña intervención na sesión plenaria fixen un chamamento para “construír conxuntamente un gran acordo por riba dos intereses partidarios” e deste modo “finalizar co modelo de medios públicos dependentes do goberno de turno e finiquitar a televisión do partido” a través duns órganos directivos “que gocen de independencia e non sexan reféns do partido que ocupa o poder na Xunta de Galicia”.

Entendo que é unha boa contribución á calidade do sistema democrático a “renuncia dos partidos políticos a ter o mando a distancia” da televisión ou radio públicas e avanzar cara un modelo de medios plural e profesional “modificando a cultura política actual no que se refire á relación entre o poder e os medios”.

A reforma da CRTVG terá que levar consigo a mellora das condicións laborais e a estabilidade dos profesionais da CRTVG,  e de igual xeito fixen mención á necesidade de creación do Consello Audiovisual de Galicia xunto a aprobación dunha nova Lei do Audiovisual de Galicia durante o ano 2010.

Manifesteime partidario de introducir limitacións á publicidade porqu penso que temos que ser capaces de construír uns medios públicos con calidade e onde se preserve a misión de servizo público.

Estamos diante dun paso importante na mellora da calidade democráctica do noso sistema institucional, pero só é un primeiro paso que terá que vir acompañado de máis decisións que contribuian a fortalecer a participación cidadá nos asuntos públicos.

No pasado pleno do Parlamento o conselleiro da Presidencia, Alfonso Rueda, respostou negativamente á miña petición de que o Goberno galego presentara unha proposta para cambiar o marco legal, por iso agora os socialistas galegos presentamos unha proposta constructiva para que se remate co vello modelo.

Tamén quero facer autocrítica xa que os socialistas galegos estivemos formando parte do goberno galego na pasada lexislatura e non impulsamos a reforma dos medios de comunicación públicos cando tiña sido un compromiso electoral.  Dito isto, “auga pasada non move muiño” e cómpre mirar cara adiante propoñendo un novo marco legal.

Entendo que sería positivo que o nomeamento do director ou directora xeral da CRTVG se fixera por maioría reforzada de 2/3 de deputad@s  do parlamento galego, axudaría a blindar a independencia dos directivos dos medios públicos de comunicación.

Neste terreo cabe recordar que o Presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, incumpriu o seu compromiso electoral de nomear por consenso ao director xeral da CRTVG, xa que fixo unha designación unilateral soamente cos votos do Partido Popular.

Mañá sairemos de dúbidas e veremos si o Partido Popular está disposto a votar a nosa proposta: elexir a un nov@ director/a xeral da CRTVG por maioría cualificada e constituir unha ponencia no parlamento para elaborar unha nova lei que regule os medios públicos de comunicación de Galicia.

Onte daba unha rolda de prensa para denunciar o grave incumprimento da lei de transparencia por parte do goberno que preside Alberto Núñez Feijóo ao ocultar os convenios asinados polas diferentes consellerías dende a chegada do Partido Popular á Xunta de Galicia.  No ano 2006 baixo goberno socialista na Xunta de Galicia creouse un rexistro central de convenios co obxecto de que todos os convenios que asinara calquera departamento do goberno galego fose de acceso público por parte dos cidadáns.

A lei de transparencia impulsada tamén polo mesmo goberno progresista (2005-2009) foi un primeiro paso para incrementar a calidade do sistema democrático e nesta norma recóllese a obrigatoriedade das diferentes consellerías de facer públicos os convenios a través da web do rexistro central de convenios da Xunta de Galicia.

Pois ben, desde que o Partido Popular chegou ao goberno non se ten publicitado un só convenio a través do rexistro correspondente. Dende o mes de maio de 2009 ata o 1 de Febreiro deste ano puiden comprobar mes a mes como os únicos convenios que estaban accesibles eran os que corresponden ao anterior goberno presidido por Emilio Pérez Touriño.

Hai que recordar que o Partido Popular volveu á Xunta de Galicia cun discurso baseado na ética pública, na austeridade e na transparencia. Nove meses despois o contrato de Feijóo coa cidadanía quedou en papel mollado. Os feitos impóñense ás palabras e aos discursos.

P.D.:a denuncia feita no día de onte tivo como consecuencia que a Consellería de Presidencia que dirixe Alfonso Rueda, comezara no día de hoxe a meter convenios da súa consellería na web do rexistro central  de convenios. A mellor demostracción de que a labor de oposición pode ser constructiva, xa que os efectos da denuncia foron positivos.

É un bo exemplo da falta de “conexión” do goberno que preside Núñez Feijóo cos creadores galeg@s, e sobre todo pon de manifesto a excasa consideración que teñen os responsables da Xunta de Galicia sobre a nosa cultura, a nosa lingua, a nosa identidade colectiva.

A carta é unha resposta coral de once persoas de moi diferente perfil pero con un nexo común que é a literatura galega e é un toque de atención que non debería caer en saco roto. 

No novo período de sesións do Parlamento de Galicia que se abre no mes de febreiro teremos a oportunidade de coñecer a valoración do presidente da Xunta sobre as últimas declaracións feitas polo seu conselleiro de Cultura.

Ante la inclusión en el Anteproyecto de Ley de Economía sostenible de modificaciones legislativas que afectan al libre ejercicio de las libertades de expresión, información y el derecho de acceso a la cultura a través de Internet, los periodistas, bloggers, usuarios, profesionales y creadores de internet manifestamos nuestra firme oposición al proyecto, y declaramos que…

1.- Los derechos de autor no pueden situarse por encima de los derechos fundamentales de los ciudadanos, como el derecho a la privacidad, a la seguridad, a la presunción de inocencia, a la tutela judicial efectiva y a la libertad de expresión.

2.- La suspensión de derechos fundamentales es y debe seguir siendo competencia exclusiva del poder judicial. Ni un cierre sin sentencia. Este anteproyecto, en contra de lo establecido en el artículo 20.5 de la Constitución, pone en manos de un órgano no judicial -un organismo dependiente del ministerio de Cultura-, la potestad de impedir a los ciudadanos españoles el acceso a cualquier página web.

3.- La nueva legislación creará inseguridad jurídica en todo el sector tecnológico español, perjudicando uno de los pocos campos de desarrollo y futuro de nuestra economía, entorpeciendo la creación de empresas, introduciendo trabas a la libre competencia y ralentizando su proyección internacional.

4.- La nueva legislación propuesta amenaza a los nuevos creadores y entorpece la creación cultural. Con Internet y los sucesivos avances tecnológicos se ha democratizado extraordinariamente la creación y emisión de contenidos de todo tipo, que ya no provienen prevalentemente de las industrias culturales tradicionales, sino de multitud de fuentes diferentes.

5.- Los autores, como todos los trabajadores, tienen derecho a vivir de su trabajo con nuevas ideas creativas, modelos de negocio y actividades asociadas a sus creaciones. Intentar sostener con cambios legislativos a una industria obsoleta que no sabe adaptarse a este nuevo entorno no es ni justo ni realista. Si su modelo de negocio se basaba en el control de las copias de las obras y en Internet no es posible sin vulnerar derechos fundamentales, deberían buscar otro modelo.

6.- Consideramos que las industrias culturales necesitan para sobrevivir alternativas modernas, eficaces, creíbles y asequibles y que se adecuen a los nuevos usos sociales, en lugar de limitaciones tan desproporcionadas como ineficaces para el fin que dicen perseguir.

7.- Internet debe funcionar de forma libre y sin interferencias políticas auspiciadas por sectores que pretenden perpetuar obsoletos modelos de negocio e imposibilitar que el saber humano siga siendo libre.

8.- Exigimos que el Gobierno garantice por ley la neutralidad de la Red en España, ante cualquier presión que pueda producirse, como marco para el desarrollo de una economía sostenible y realista de cara al futuro.

9.- Proponemos una verdadera reforma del derecho de propiedad intelectual orientada a su fin: devolver a la sociedad el conocimiento, promover el dominio público y limitar los abusos de las entidades gestoras.

10.- En democracia las leyes y sus modificaciones deben aprobarse tras el oportuno debate público y habiendo consultado previamente a todas las partes implicadas. No es de recibo que se realicen cambios legislativos que afectan a derechos fundamentales en una ley no orgánica y que versa sobre otra materia.

Deixo aquí a miña intervención no plenario do Congreso Provincial do PSdeG de A Coruña o pasado 7 de novembro de 2009, no que presentei a miña candidatura á secretaría provincial do meu Partido.

Aproveito para agradecer o apoio recibido pola militancia e pol@s delegad@s, e tamén para felicitar ó novo secretario provincial e á executiva provincial elexida neste congreso.

________________

“Compañeiros, compañeiras, Presidente do Congreso, Secretario Xeral, membros da Mesa…

Fai pouco máis dun ano, un home que viña de escribir o seu nome na historia da humanidade  decíalle á multitude : “ Si, podemos. Temos avanzado moito, temos visto moito, pero queda moito por facer. Este é o noso momento, este é o noso tempo…”.
Aquél catro de novembro, na fría noite de Chicago, Obama facía un discurso cheo de esperanza, pero tamén de responsabilidade, de compromiso común, de proxecto colectivo.

Porque así é a esperanza que se atopa no corazón dos progresistas: non é a promesa dunha quimera, nin unha arela inalcanzable, senón un compromiso conxunto de traballo, de entusiasmo e de futuro compartido.

E  ESE É O COMPROMISO QUE QUERO ESTABLECER HOXE CON VÓS, TRABALLAR CONXUNTAMENTE PARA DEVOLVERLLE A ILUSIÓN A CENTOS DE MILITANTES DO PsdeG-PSOE, PARA CONSTRUIR UN PARTIDO ONDE A VOZ DA MILITANCIA SEXA TIDA EN CONTA, UN PARTIDO PRÓXIMO, ÚTIL, FORTE

Aquél catro de noviembre, moitos socialistas participamos da alegría vivida alén o Atlántico, sen sospeitar que, apenas uns meses despois, o destiño nos tiña gardado un amargo espertar. Unha derrota electoral.

O un de marzo non foi tan frío no corpo pero foi de xeo na nosa alma. Perdimos o Goberno galego, perdimos unha batalla, defraudamos a moita xente entre outras cousas porque non escoitamos á militancia nin á sociedade.

Toca aprender dos erros, ter humildade e non perder de vista o noso horizonte,  o único obxectivo que no tes de pé dende fai máis de cento trinta anos: a igualdade.
A igualdade a igualdade en dereitos, entre homes e mulleres, a igualdade de oportunidades para os que non teñen nada, máis que a nosa voz, máis que o noso proxecto, teñan  a seguridade de que os socialistas sempre estaremos aí, traballando por eles, polo seu benestar, por facer un mundo máis xusto.

Porque, compañeiros e compañeiras, perdimos unha batalla, pero estamos aquí, de pé.. “sereos, coa limpa frente erguida…”, como diría o poeta.
De pé, coa cabeza alta e os ollos fixos no futuro que imos conquistar todos xuntos. Aquí estamos, oito meses despois, completando ese fermoso camiño que comenzamos en Pontevedra. Un camiño que debe facernos máis fortes, máis próximos, e máis utiles para Galicia.

Un camiño que  nos levará a unha nova victoria nas municipais do 2011, que nos premitirá axudar ó PSOE a gañar as Eleccions xerais do 2012 e que nos levará de novo á Presidencia da Xunta no 2013.

Non estamos tan mal, compañeiras e compañeiros,

Temos moita presencia institucional, temos moitas alcaldías, temos deputacións, e temos que seguir demostrando a nosa valía, a nosa capacidade para mellorar a vida dos cidadáns, porque as institucións son unha ferramenta para cambiar a sociedade.

Xa non gobernamos Galicia, pero máis de cinco centos mil galegos e galega confían aínda en nós.

O noso partido, o Partido Socialista, compañeiros e compañeiras, é un partido vivo, un partido dinámico onde a experiencia nos axudará a non cometer erros do pasado e construir o futuro entre todos.

Temos que darlle á sociedade sinais de cambio e de renovación, non podemos facer política no século XXI con métodos nen modelos do século pasado.

Porque se nós non cambiamos se nós non nos renovamos, será a sociedade a que nos cambie.

Son optimista. Lévome reunido con centos de militantes da provincia da Coruña, non din chegado a tódolos concellos e pídovos desculpas a aqueles ós que non din chegado, pero  despois de reunirme con centos de militantes, teño que decirvos que comparto con vós a necesidade de cambiar as formas de traballar dentro do Partido, vos pedides proximidade, vos pedides que os cargos públicos estemos próximos ás agrupacións locais, vos pedides que o Partido asesore ós grupos municipais, vos pedides que se fomente a participación da militancia, vos pedides que non se acumulen cargos …. E EU COMPROMÉTOME CON VÓS A CONSTRUIR ESE PARTIDO

Cando se escoita ás bases do partido, o Partido Socialista avanza e é útil á sociedade, cando se escoita ás bases do Partido, os ollos da militancia volven a iluminarse, porque a militancia é o pilar sobre o que se asenta o noso proxecto político, e cantas máis persoas se sumen ó Partido Socialista máis forte se escoitará a nosa voz na sociedade.

E é por estas razóns polas que din un paso adiante e presentei a miña candidatura a secretario xeral do PSdeG da provincia da Coruña. Porque coma todos eses compañeiros e compañeiras cos que falei, cos que debatín e dos que tanto aprendín, sei que necesitamos un cambio.

Somos un partido vivo, e a mostra diso son as dúas candidaturas que hoxe vos presentamos aquí para que decidades en conciencia e liberdade.

Y é que hoxe ides elixir o camiño que colle o partido. Ides elexir que modelo usaremos para adaptarnos aos novos tempos, aos novos desafíos, a un mundo que se transforma tan rápido que non nos permite ningún tropezo, se  realmente queremos acompañar á sociedade no futuro ao que se encamiña.

Hoxe hai novos métodos para comunicarse, novos xeitos de vivir, nos últimos anos a sociedade cambiou moito. A información ven de milleiros de sitios, a poboación quere ser tamén escoitada en pe de igualdade cos gobernantes. A mensaxe xa non pode ser unidireccional. Vivimos na conversa global. E iso é profundamente socialista.

As novas tecnoloxías só son a punta de iceberg da enorme transformación que está a sufrir a sociedade. Debemos dar respostas, integrarnos e participar dese cambio de modelo mental. Os vellos métodos valían antes. Agora hai que adaptarse ou esmorecer.

Neste novo século estanse a producir feitos fundamentais na concepción da política e da esquerda. Faise evidente que teremos que afrontar unha redefinición do noso papel. Este partido non quere nin pode permitir que se despolitice todo, que se diga que somos simplemente xestores, que a política con maiúscula perda valor. Temos un ideario moi claro. Somos socialistas e creemos na política para cambiar a sociedade.

A xustiza social, a liberdade, a igualdade a solidariedade non son só resultado de manexar correctamente a maquinaria que os cidadáns poñen nas nosas mans. Son resultado da transformación, do cambio, da crenza en que só con grandes apostas se conseguen grandes soños. Eu non entrei en política para ser un funcionario, un burócrata. Eu entrei en política porque creo que entre todos podemos cambiar esta sociedade e construír outro mundo máis xusto. E creo que non podemos perder iso de vista.

O desafío que temos diante é crear unha estrutura provincial eficaz e eficiente. É un modelo ao que non estamos afeitos, cun territorio no que a organización do Partido, a coordinación de esforzos e políticas está deslabazado. Pero no que temos a mellor das vantaxes: a mellor materia prima. Todos e todas vos!

Milleiros de militantes cunha valía que está desaproveitada, millares de militantes aos que en moitas ocasións, a pesares das nosas ganas, das nosas aportacións e das nosas ilusións non se nos escoita. Temos que ser quen de integrar todas esas votande e crear unha estrutura forte, imparable, do partido na provincia da Coruña.

O meu proxecto non é so meu, é o voso, é un proxecto colectivo, un proxecto no que se combina a experiencia de moitos compañeiras coa necesaria renovación dentro do PSdeG. Non é un proxecto individualista, eu non confío só nas miñas posibilidades: teño fe na potencialidade do partido. Gústame o traballo en equipo e creo en vós.

Falamos de renovación, de ideas, de respostas ós retos que ten a sociedade e tamén renovación de persoas. Pero a renovación non é unha cuestión de idade.

Renovación nas formas de traballar, na maneira de tratar coa militancia, na forma de relacionarse coa sociedade, e iso temos que facelo cun proxecto sólido: construindo unha maquinaria forte do PSdeG na provincia da Coruña, unha maquinaria e un Partido imparable, incrementando a nosa implantación territorial, axudando ás agrupacións locais e mellorando a nosa conexión coa cidadanía. Con método, traballo e novos modos. Entre todos, participativamente. Aquí non sobra ninguén.

E para iso temos que prover ao partido de ferramentas, de formación, de apoio e sobre todo de oportunidades.

Ao longo deste último mes e pico, durante as xuntanzas nas agrupacións locais ou a través da carta que recibistes nas vosas casas xa coñecistes as medidas máis importantes que poremos en marcha para subministrar ferramentas á nosa organización

Faleivos da creación dun gabinete técnico-xurídico, para que asesore na area xurídica, orzamentaria, urbanística e de servizos sociais ás agrupacións locais e grupos municipais. Non debemos deixar a ninguén abandonado sen apoio. Se unha agrupación necesita asesoramento ten que obtelo do partido de xeito fácil e continuo no tempo.

Tamén sabedes que considero moi importante ACHEGAR A Formación ÁS AGRUPACIÓNS LOCAIS. Para formar ós nosos candidatos e candidatas ás proximas eleccións municipais, para axudar ás executivas locais no seu traballo diario, e para favorecer a participación da militancia dentro do Partido.

Necesitamos TRABALLAR CON PLANIFICACIÓN E ORGANIZACIÓN, dotando ás nosas candidaturas da formación política necesaria para mellorar o noso traballo concello a concello.

Vemos tamén como evidente que os cargos públicos do partido temos que estar coordinados. Non debería ter que lembralo. Somos xente que estamos ben pagados e que por iso debemos ter total disposición de tempo. Temos que estar coordinados dende a dirección para traballar codo con codo coas agrupacións locais, para axudalas e para transmitir as súas iniciativas. Temos que ter presencia nas sedes e nos pobos. Presenza continua. Dedicación.

Tamén vos teño dito que comparto con vós a necesidade de acabar coa acumulación de cargos. O día ten 24 horas e a provincia 94 concellos que atender. Temos canteira e moitos compañeiros e compañeiras con capacidade.Non é entendible que alguén aperte pouco por querer abarcar moito. Eu non falo nunca de repartir o poder, falo de repartir o traballo, compañeiros e compañeiras, somos socialistas e temos que demostralo coas nosas accións.

FÁLOVOS DE SER MÁIS PRÓXIMOS, MÁIS FORTES E MÁIS UTILES.
MÁIS PRÓXIMOS

Queremos – debemos – ser máis próximos ós cidadáns. Próximos  ó lado dos que teñen problemas, dos que precisan ideas, dos que esperan de nós solucións. Próximos para falar de IDEOLOXÍA, DE MELLORA DOS SERVIZOS PÚBLICOS, próximos para comprometernos coa educación e coa sanidade pública, e próximos para levantar a bandeira do socialismo sin tibieza, cun claro compromiso dende a esquerda e para a maioría da sociedade.
Próximos para trasladarlles ós cidadadáns o traballo do Partido Socialista nas institucións, pero tamén para conectar mellor ás institucións que gobernamos coas arelas e demandas da nosa sociedade.
Non podemos convertirnos en burócratas instalados  nos despachos oficiais, a proximidade exixe presencia pobo a pobo, non só nas campañas electorais senón ano tras ano, mes tras mes,
Ter un pé na rúa para escoitar e outro nas institucións para defender os intereses da nosa base social, dos que se identifican con nós,
MÁIS FORTES
A proximidade, sen dúbida, faranos máis fortes. Fortes como organización política, como partido, como colectivo que soña e loita cada dia por cambiar a sociedade buscando o bén común.
E seremos máis forte se melloramos a información que chega á nosa militancia:
Argumentos para debatir, para defender en cada lugar as actuacións do PARTIDO SOCIALISTA e para iso impulsaremos un programa de adaptación tecnolóxica das agrupacións locais, como o que puxo en marcha no seu dia José Blanco dende a Secretaría de Organización Federal.
E Si a formación e a información son relevantes, a participación constitúe o eixe central en torno ó cal construir un partido forte, útil e próximo. A participación da militancia supón o mellor aval para dotar ó partido da capacidade de construir alternativas reais e rigorosas fronte á dereita.

MÁIS ÚTIL
O Partido é máis útil si está máis próximo, a militancia é máis útil si está mellor formada.. pero o PSdeG é, por encima de todo, un partido de goberno. Os socialistas queremos –debemos – cambiar a sociedade  dende os gobernos, dende as institucións.. E a primeira cita que os socialistas temos para ser máis útiles son as municiapis do 2011.
Os gobernos municiapis socialistas foron os que dende os primeiros anos da democracia construiron a xusticia, a igualdade e o benestar que os socialistas temos coma obxectivos esenciais. Os nosos gobernos municipais foron – son – o noso orgullo.
Os concellos son benestar, son desenrolo, atención ós que menos teñen, progreso, emprego, educación, igualdade…. Os nosos concellos son : tolerancia, liberdade… políticas sociais, cultura para todos, barrios e parroquias abertos, accesibeis….
Eu prométovos que no 2011 haberá máis concellos e máis diputación SI TRABALLAMOS, SI QUEREMOS, PODEMOS, É POSIBLE.

Estamos no Porto da Coruña, compañeiros, compañeiras. Deste Porto sairon durante séculos, viaxeiros buscando aventuras, emigrantes buscando unha oportunidade para vivir, cidadáns que querían ser libres e fuxían dunha dictadura… saiu unha solidaria expedición levando unha vacina para salvar milleiros de vidas en América..
hoxe saliremos de aqui máis próximos, máis útiles, máis fortes… máis convencidos da inmensa e fermosa tarefa que temos…
Pídovos que imaxinedes comigo un Partido Socialista unido, un Partido orgulloso de si mesmo, que nos debuxe un sorriso na cara cada vez que lle digamos a alguén que somos socialistas. Un Partido Socialista que estea na rúa falando de ti a ti cos cidadáns e cidadás, que sexa o referente da política local en cada pobo, en cada parroquia.

Un Partido Socialista que saiba que está formado, sobre todo, por milleiros de militantes que traballan movidos por un único motor, a forza das súas ideas. Un partido socialista que traballe tan ben e tan organizadamente que sexa un equipo disposto a consquistar unha provincia, un equipo imparable de mulleres e homes. Ese partido non é un soño. Se queremos pode ser unha realidade.

En definitiva, compañeiros: non queremos un partido en blanco e negro. Queremos un partido que sexa coma os seus militantes: vivo, alegre, dinámico, comprometido, entregado. Queremos abrir as fiestras e que entre o aire, un aire moi fresco. Queremos ver novas oportunidades e futuro.

E iso o podedes facer vos, votando con liberdade, decidindo en conciencia cos vosos ideais e aspiracións. Nun exercicio de responsabilidade persoal pero tamén de alegría militante. Pensade que partido queredes e logo votade.

O cambio está nas vosas mans. Tamén o futuro.

Fai un ano e un pouco, Obama decíalles ós seguidores “sei que nunca parecín o aspirante con máis posiblidades “. Eu tamén o sei. Pero como Barck Obama dígovos que non se trata de gañar, que non se trata só de elexir un Secretario Xeral da provincia.. que se trata de iniciar xuntos un longo, difícil pero apaixoante camiño… e que, si queredes, SI, PODEMOS!”

«Quiero ganar para devolverles la ilusión a los militantes del partido»

El diputado cree que el PSdeG «cometería un error» si no aprovecha el cónclave provincial para trasladar a la sociedad señales de renovación de ideas y de caras

Fecha de publicación:
25/10/2009

El diputado José Manuel Lage (Outes, 1977) le acaba de disputar a Fernández Moreda el primer tiempo del partido que deberá determinar si es este licenciado en Políticas o bien el presidente de la Diputación de A Coruña quien toma las riendas de la nueva estructura orgánica del PSOE coruñés. Ambos están en el banquillo sopesando apoyos y recontando delegados, pero conscientes de que el resultado no se conocerá hasta el congreso previsto para el próximo 7 de noviembre.
-¿Ha hecho las cuentas?
-Sí.
-¿Y?
-Me gusta ser prudente porque el congreso está abierto, pero tenemos grandes posibilidades de ganar.
-¿Para qué quiere ganar?
-Para darle un impulso al PSdeG en esta provincia, para tener una organización más fuerte, pero sobre todo quiero ganar para devolverles la ilusión a los militantes del partido.
-¿Y cómo se ilusiona a un partido que aún se relame las heridas por haber sido desalojado de la Xunta?
-Pues dando señales inequívocas de que hemos entendido el mensaje que nos trasladó la sociedad. Tenemos que apostar por la proximidad, la cercanía. Los temas que más le preocupan a la gente, como el empleo, la educación, la mejora de los servicios públicos y el medio ambiente, deben estar entre nuestras prioridades para construir un PSdeG que aspire a ser mayoritario; y eso solo se consigue con un partido con más implantación territorial y más pegado a las personas.
-Gane quien gane, el primer desafío van a ser las alcaldías de A Coruña, Santiago o a la Diputación, que el PP cree tener a su alcance.
-Nosotros vamos a revalidar esas alcaldías y también la Diputación si nos presentamos con un proyecto autónomo, socialista y sin dependencias externas. Es fundamental que los electores perciban que el PSOE es la fuerza que mejor defiende sus intereses y eso debemos combinarlo con señales de renovación en las ciudades.
-La renovación la hizo el PP en el 2006, con Feijoo y Rueda, pero en el PSdeG los congresos los están ganando quienes rondan los 55 años, no los de 32 como usted…
-Cometeríamos un error si no trasladamos a la sociedad señales de renovación de nuestro proyecto ideológico y también en las personas. No podemos dejar que el PP nos gane esa batalla; nuestro partido cuenta con militantes formados y preparados para asumir responsabilidades, solo hay que dárselas.
-¿Cómo se puede defender un proyecto mayoritario cuando el PSdeG depende del BNG en las ciudades y diputaciones?
-Es bueno construir mayorías estables con otras fuerzas políticas, pero no por eso tenemos que renunciar a defender un proyecto autónomo. Las minorías nunca pueden decidir como si fueran la mayoría.
-Pero no siempre fue así, ¿no está enmendando el papel del PSdeG en la Xunta bipartita?
-En absoluto, el PSdeG pasó de ser la tercera fuerza en 1997 a alcanzar la presidencia de la Xunta y no podemos tirar a la basura todo el esfuerzo hecho para definir un proyecto socialdemócrata y galleguista. Pero eso no debe impedir dar nuevos pasos para consolidar nuestro proyecto y competir en igualdad de condiciones con el PP.
-¿Habló de su candidatura con el ex presidente Touriño?
-No, no lo he hecho. El ex presidente me merece todo el respeto, pero sobre esto no tuvimos la oportunidad de conversar.
-¿Es consciente de que su candidatura inquieta a la dirección del PSdeG?
-Creo que solo puede inquietar a aquellos que no crean que es necesario renovar el partido.
-Pero a estas alturas tendrá claro que el candidato de Pachi Vázquez se llama Moreda…
-Esa es su interpretación, después de recorrer la provincia lo que me importa es el apoyo de los militantes que demandan un cambio en las formas y en la manera de trabajar dentro del partido.
-¿Ve reflejado su modelo en las ejecutivas que acaban de elegir los socialistas de Pontevedra y de Lugo?
-Es muy respetable la forma en la que resolvieron su modelo organizativo, pero la estructura provincial de A Coruña la tendrán que definir los militantes de nuestra provincia. Al final, de lo que se trata es de asumir que el partido es un instrumento para cambiar la sociedad y a lo que aspiro es a que la provincia de A Coruña contribuya más y mejor aún a la construcción de un nuevo proyecto socialista gallego.

«Mi mano a Moreda siempre estará tendida, pero no he sido yo el que negó el diálogo»

El discurso renovador y la no acumulación de cargos son las bazas que Lage esgrime frente a Moreda, quien pone énfasis en la experiencia y la disposición al consenso.
-¿No cree que muchos militantes apoyan a Moreda porque es una figura histórica y respetada?
-Sí, pero el PSOE nunca avanzó hacia adelante mirando a atrás y no sé si los que reprochan que una nueva generación dé un paso al frente son los mismos que en el año 2000 también criticaron que nuevos dirigentes, como Blanco y Zapatero, se pusieran al frente del partido.
-Convirtió la no acumulación de cargos en un arma arrojadiza contra Moreda.
-Defiendo la no acumulación de cargos porque ese es el partido que queremos cambiar. Difícilmente se pueden atender 94 agrupaciones socialistas en la provincia cuando se tienen demasiadas responsabilidades, lo que no quita que el trabajo de Moreda en la Diputación sea magnífico.
-¿Es posible una candidatura de integración?
-Mi mano siempre estará tendida, pero no he sido yo el que negó el diálogo. Creo que en la política la humildad es necesaria y lo que puedo decirle es que si gano el compañero Moreda tendrá un lugar destacado dentro del partido
-¿Qué hará si no gana?
-Me pondré a disposición del vencedor para trabajar con lealtad como llevo haciendo desde hace 16 años.
-Moreda dice no tener la aspiración de ser candidato a la Xunta, ¿usted?
-Tampoco.
-¿Cuál es su meta?
-Hacer de Galicia un país con más justicia social y bienestar. Los socialistas queremos cambiar el mundo, y por qué no empezar por Galicia.

Las organizaciones políticas se dotan de estructuras jerárquicas necesarias para organizar su presencia en los diferentes ámbitos de la sociedad, tratando de adoptar el mejor modelo organizativo para ser útiles socialmente dentro del sistema democrático que nos hemos dado.

La evolución de las organizaciones políticas en el sistema político español ha llevado a la mayoría de los partidos políticos a ser una maquinaria eminentemente electoral, donde el papel del afiliado/a o militante se ve reducido o bien a la acción pasiva de secundar las consignas emanadas de los órganos o  bien a ser un peón más dentro de una gran maquinaria electoral.

Las estructuras partidarias simplifican el papel de la organización política, fundamentando una buena parte de sus esfuerzos en la acción electoral y enviando a un plano muy secundario la existencia de debates y la participación en la conformación de la voluntad general de la organización.

El papel del afiliado/a a una organización política es, por lo tanto, reducido a la mínima expresión, ya que en la práctica sus canales de participación están predeterminados por las élites de los Partidos Políticos, y éstas priorizan la acción diaria de disputa con el adversario político sobre la elaboración de propuestas o reflexiones emanadas del debate y la participación de los afiliados/as a las organizaciones políticas.

Así queda hipotecada la función de los partidos políticos de servir como representantes de los ciudadanos en su más amplio significado, ya que la organización política debiera ser reflejo de la sociedad, incorporando las opiniones y reflexiones de los afiliados/as,  para a posteriori, después de conformarse una opinión mayoritaria en el seno de la organización política, posicionarse socialmente y formular propuestas para la mejor organización de la sociedad.

Es por eso que los Partidos Políticos necesitan hacer una reflexión profunda sobre su forma de organizarse. La Constitución en su artículo 6 afirma que “Los partidos políticos expresan el pluralismo político, concurren a la formación y manifestación de la voluntad popular y son instrumento fundamental para la participación política. Su creación y el ejercicio de su actividad son libres dentro del respeto a la Constitución y a la ley. Su estructura interna y funcionamiento deberán ser democráticos. ”

Es urgente abordar la mejora de los canales de participación de los ciudadanos en la política, y dado que la Constitución sustenta en los Partidos Políticos una parte importante de dicha participación,  las organizaciones políticas deberán reformularse para ser un instrumento más útil para que el ciudadano que lo desee  pueda afiliarse y participar en la organización que mejor represente sus valores, intereses o ideas.