No tocante á liberdade de expresión quero deixar claro que non considero “adecuado” que unha persoa que estea a representar a cidadáns que votaron ó seu partido exprese este tipo de opinións persoais tan abertamente, xa que estou seguro de que a gran maioría (ou minoría, da o mesmo)dos seus votantes non comparte esa opinión, dalgún xeito é unha falta de respeto hacia eles.

Un saúdo.

1. “Constitución Española” non é igual a “democracia”. Mírao así: hai moitas democracias posibles alén da constitucional, tanto en España como noutras partes. Italia ou Francia teñen constitucións e sistemas políticos distintos ao español. Quere dicir isto que non son democracias? Por suposto que non. Quere dicir que as súas repúblicas non son libres e democráticas? En absoluto! A democracia é moito máis ca unha constitución ou un sistema político.

2. Hai “constitucións” non democráticas. Réximes relixiosos, como o iraní, países oligárquicos… A “constitución” é, simplemnte, un acordo consensual dunha sociedade para establecer unha forma de organización social e unha forma de goberno. Que esta forma de organización social sexa a xustiza, e a foma de goberno a democracia, é algo continxente e circunstancial.

3. O capítulo IX do texto constitucional, “de la reforma”, é a porta a posibles cambio democráticos… ou non! Pénsao, a propia Constitución ten unha porta a cambios que poden mellorar a democracia, cambiala, ou suprimila. Qué mellor proba queres de que non hai unha unión inextricable de “constitución” e “democracia”?

4. O pluralismo é inherente á democracia, e consecuencia da liberdade. Se non hai liberdade, tampouco pluralismo. E sen ambos a democracia é, simplemente, unha palabra, non unha realidade. Por iso, o debate republicano pode, e debe, darse nunha sociedade democrática. E, se non se dá, é que non hai democracia real. Por iso, insisto, o libre debate é o único que aplaudo de forma dogmática.

5. As repúblicas tamén poden ser democráticas e libres. Deixeino claro en 1 co exemplo de Italia e Francia, e creo non equivocarme se digo que o debate republicano non ameaza, senón que enriquece, a discusión da calidade da nosa democracia. Porque as democracias, como calquera outro elemento, tamén se deteriora co tempo.

Así que, Noiés, creo que hai argumentos abondos como para que comeces a repensar algún dos paralelismos que fas. A democracia é un valor moito máis extenso e universal ca un texto constucional, dunha sociedade concreta, nun tempo determinado. E non esaxero se digo que a Democracia nos superará a todos… mesmo á Monarquía española, e mesmo á Constitución Española de 1978. E, aínda así, España seguirá sendo democrática. Esa é algunha das súas meirandes marabillas.

Por outra banda, tamén dis que a II República foi un réxime “democratico”, vaia por Deus, sinceiramente pensaba que coñecías algo mellor a historia de España.

Un saúdo.

Saúdos!!

Porque, se non houbese debate sobre a forma na que mellorar o noso Sistema Político: que sería del? e que sería da sociedade? É ese debate permanente o que sostén o ciclo de constante avance e mellora política que encauzou o progreso do Estado Español dende 1978.

A Constitución, certamente, foi unha ferramenta positiva. Pero, como demostran as filosofías orientais, todo carácter inclúe dentro de si mesmo o seu contrario, e iso non só é bo, senón tamén imprescindible… e está dentro da natureza das cousas.

Non reprimir, entón, o debate republicano é inherente e positivo para a Constitución Española e a súa Monarquía (da que, non nos esquezamos, é só un título máis e, xa que logo, tan fráxil politicamente como o propio texto, e tan suxeito a esa reforma como todo o articulado). E que exista xente que pense así non só é algo do que me alegro, senón que abrazo con efusivo gozo democrático.

Pois teño presente que por riba de coroas e constitucións hai algo tan básico como a liberdade das persoas a través da democracia. Iso é o único que defendo dogmáticamente. Como, creo honestamente, todos deberiamos facer, alén de patrias e bandeiras.

Deixando isto claro, volvo a reafirmarme na miña convicción de que calquera pode manifestar a súa condición política ou de calquer tipo, pero lembra que estás a representar a xente coma mín, que nos sentimos monárquicos e demócratas.

Por outra banda, dis no teu comentario o seguinte: “Penso que os ideais e valores defendidos pola República no século pasado están plasmados hoxe na Constitución Española de 1978″, pois ben, en certo modo, tamén moitos dos ideais e valores defendidos pola dictadura están plasmados na Constitución, e non por iso defendo a dictadura franquista.

Espero que esta última aportación non se saque de contexto, pero a realidade é que está ben defender o pasado histórico, pero non está tan ben defender a república española cando se está sentado no sillón de deputado, e pertencendo a un partido democrático e, ata donde eu sei, monárquico.

Un saúdo.

Claro que ninguén pode esquecer a historia e a algúns parece que lles molesta. O 14 de abril de 1931 proclamouse a II República en España e este réxime político foi derrocado por un golpe de estado, un alzamento militar, que dou pé a unha guerra civil e a moitos anos de dictadura (1939-1977, no 1975 morreu Franco pero as primeiras eleccións democráticas celébranse no 1977)que tentaron borrar unha historia, a da II República en España.

Síntome republicano e aproveito para expresar as miñas ideas igual que outros moitos socialistas. Penso que os ideais e valores defendidos pola República no século pasado están plasmados hoxe na Constitución Española de 1978, síntome cómodo baixo o réxime de monarquía parlamentaria, e non me parece que o asunto de maior interese hoxe sexa cambiar o réxime actual por un republicano como en Francia.

Dito todo isto, un pobo debe de ter memoria e hai que contribuir a non perder de vista de onde vimos para saber cara onde camiñamos.

Viva a República!!!

Lémbroche, querido Lage, que tí estás a representar a moitos cidadáns dende o teu posto de deputado, polo tanto estas alusións hacia outro modelo de estado parécenme verdadeiramente lamentables.