“A nosa lingua ten un aquel especial para o amor…non hai mellor maneira de amar que facelo en galego …”, estou plenamente dacordo …
O Consello da Xuventude de Galicia acaba de convocar o Iº concurso Lingua de Amor, un concurso de declaracións de amor en galego a través do correo electrónico. Creo que é unha fermosa iniciativa en prol da nosa lingua.
Podedes consultar as bases do concurso na páxina web do do CXG, e, a partires do 1 de maio, poderás ler as mensaxes en www.linguadeamor.eu .
Animádevos e participade.
Xosé escribiu:
Ola José. Eu son Xosé, votante do BNG. Paréceme marabilloso que sexas un defensor da nosa lingua e que no teu blog atopen acomodo iniciativas como o 1º Concurso Lingua de Amor. Pero -sempre hai un pero, non?- eu considero que o noso idioma (IDIOMA!, custa tanto recoñecelo?) non se defende con folclorismos nin boas maneiras, senón cumprindo e, diría máis, indo alén da nosa anorexica lei de normalización. Tu -cada un de nós- tes a obriga de defendela de todas as maneiras posíbeis e en todos os ámbitos. Polo tanto, cando no Rexistro Civil conste que te chamas Xosé e non José, cando lles trasmitas aos teus fillos diariamente o noso idioma, con amor, claro que si, comezarei a crer nas túas fermosas palabras.
Recibe unha aperta e a miña amizade.
lage escribiu:
Ola Xosé, non teño pensado cambiar o meu nome e non por iso penso ser menos defensor dunha lingua, o galego, que considero fermosa e propia (de todos e todas os/as que a sintan así sen exclusións de ningún tipo).
Si Pensas que un eu son menos galego ca ti por non chamarme Xosé, pois home, será respetable a túa opinión pero eu non a comparto, ou é que eu non son así suficientemente galego e por iso xa no podo defender a lingua galega?
Onde queda a liberdade dos individuos, os dereitos, … ou é que ti tamén eres dos que crees na defensa do idioma pero a través da imposición e non da elección?
As linguas son para entenderse, para comunicarse, son unha ferramenta, tamén é un rasgo-sinal de identidade dunha comunidade de falantes, dun pobo no seu sentido máis amplo ….
Cada vez que unha persoa defende o galego dende a imposición e non dende a elección está conquistando ós individuos para a causa contraria …
Xosé escribiu:
Ola José, respecto dunha maneira categórica a túa concepción da defensa do idioma, pero non é, nin moito menos, a miña. E de verdade que quero ser consecuente coas miñas ideas, radical me din algúns: hai anos escollín esta lingua na que tu e eu nos entendemos, e escollina para todo, todo, incluido o meu EU máis íntimo: o nome co que quero que se me coñeza no mundo. E non creo contrariar aos meus pais, que me puxeron José cando nacín. Non te considero menos galego por chamarte José, pero si creo que non es radical na túa defensa (radical, de “raíz”: o que en política vai á raíz do problema). Detesto e adoito fuxir, con certeza, do recurso ao pasado para xustificar o meu pensamento, pero non foi a elección libre a que impuxo o castelán -en expansión- en Galicia no lugar do galego -en regresión-, senón a imposición. E unha vez máis, nesta discusión que tantas veces se repite na miña vida, sinto a necesidade de declarar o meu amor polo castelán, que o emprego gustosamente fóra de Galicia pero nunca nunca dentro dela. A cuestión é que soporto as maiores burradas linguísticas cando dende a administración se dirixen a min en galego, cousa que non ocorre -endebén- cando me falan en castelán: ese é o teu labor: educación. Tedes que conseguir que a xente coma min non sinta a imposición da que tu, de contrario, me falas.
E non é cambiar de nome, é galeguizalo. E o galego non é fermoso, tamén é feo, é unha lingua para estar no mundo. A exclusión (galego si, pero sin imponer nada, eh!)da que me falas é a que o mata. Son parcial, hai que selo; é a miña elección.
Disme “cada vez que unha persoa defende o galego dende a imposición e non dende a elección está conquistando ós individuos para a causa contraria”, quizais por iso mesmo aínda vive o galego.
Polo menos tu sabes escribir.
Unha aperta e falamos.
Zero Vacas escribiu:
Nas eleccións dos vindeiros anos van gañar importancia o vídeo e a propaganda viral audiovisual, debido ao fabuloso impacto que a televisión participativa ten para o marketing político. Pero os cidadáns tamén falan e cada vez aportan máis munición propia en internet. A política xa se televisa na Rede e o audiovisual, co seu enorme poder, deixa de ser un monopolio dos titulares das licencias televisivas ou das grandes canles.
A propaganda da imaxe é máis rendible que a palabra, e en consecuencia o vídeo participativo tense convertido xa nunha forza política de primeira orde, grazas a youtube e a outros servidores abertos. Nos EE.UU. (varios exemplos), en España en 2004 (Hay Motivo) e en Galicia en 2005 (Hai que botalos). Propaganda política, debate político e denuncia, sempre mesturados co humor. Emoción e entretemento.
O mellor exemplo tivémolo no outono pasado na campaña electoral para as eleccións lexislativas norteamericanas. The People Choose 2006 converteuse nun dos instrumentos máis populares e efectivos da televisión política participativa até o momento: un sitio onde aloxar vídeos políticos para democratizar a televisión electoral, ordenados por circunscricións, partidos, parlamentarios e candidatos.
As novas tecnoloxías, o abaratamento dos custes de gravación, a difusión de programas de edición caseiros e, sobre todo, as posibilidades de distribución que ofrece internet, son factores que fan que hoxendía calquera colectivo poida ter a súa propia televisión. Isto é, de por si, bo para a sociedade democrática, xa que permite a actores até agora marxinados integrarse ao proceso audiovisual.
Colle o móbil, a cámara de fotos, a cámara de vídeo, fai unha montaxe de fotografías… E denuncia o que marcha mal no teu concello, no teu barrio. Denuncia a especulación urbanística, os vertidos, a destrución da costa, o nepotismo, a corrupción, ou simplemente o deficiente asfaltado dun camiño. Porque eles gobernan, pero ti mandas. Por iso, manda o teu vídeo, manda ti: zerovacas@gmail.com
MANDA-TI
miguelnr escribiu:
Boas!
En Xuventudes de Coruña ya tenemos Blog
La dire es esta: http://voceiro.wordpress.com/
Pasate de vez en cuando! prometemos novedades ^_^
Saludiños!
lage escribiu:
Noraboa polo voso blog
unha aperta
Xosé escribiu:
Comprendo, comprendo…
Saludiños tamén para vós, xentes de La Curuña.
fatima escribiu:
holaaaaaaaaaaaaaaaa
Pedro R.I. escribiu:
Cantos de xograres
que anuncian un amor.
Cantos de xograres
que anuncian o amor non correspondido.
Cánticos para unha dama
cánticos dun bo amigo.
Cánticos dunha guitarra que murmura
unha historia de amor.
Cánticos para unha marquesa
dun pobre xograr.
Pedro R.I. escribiu:
Intento acariciar a lúa para calmar esta dor , unha dor que se fai máis forte polas noites e crávase unha lágrima no meu corazón bótase a chorar.Lémbrote tan fermosa que o meu corazón solta lágrimas de amor, por non ter o valor de expresarte o meu amor.
E agora o meu corazón está entre rexas e chora baixiño murmurando que aínda te quero.