Onte Bill Clinton, ex-presidente dos Estados Unidos, facía unha serie de reflexións no congreso dos laboristas británicos que creo que merecen a pena traer a este recuncho do meu blog.
Destacaría dous fragmentos do seu discurso, primeiro un, que viña ó fío da batalla interna no seo do Labour Party, e que ten como protagonistas a Tony Blair e o seu posible sucesor e actual Ministro do Exchequer, Gordon Brown.
Clinton recomendoulle a Brown que non fixera o mesmo que Al Gore cando foi candidato á Casa Blanca: “non cometas o mesmo erro que Al Gore, que por medo a embarrarse no fango moral do caso Lewinsky desmarcouse dunha administración popular cun récord económico excelente”.
E o segundo dirixido a George Bush, sobre a situación política mundial, que foi moi ben recibido pola militancia laborista crítica coa guerra de Irak: “Dado que non podemos matar, encarcelar ou ocupar a todos os nosos enemigos, non sería mala idea adicar máis tempo e diñeiro a facer amigos, aliviar a pobreza, combatir a enfermidade i escolarizar ós nenos”.
Se tendes interese en coñecer a intervención integra de Bill Clinton na Labour Conference 2006 podedes acceder a ela pinchando aquí.
susolista escribiu:
No de facer amigos, é evidente que esa é a maneira hoxe en dia de facer as Revolucions. Hai que sacar a miseria do mundo, e a millor maneira é aliviando a pobreza, combatir a enfermidade e escolarizando os nenos. ¿Mandaremos a Mr. Campo cos seus billetiños dar unha volta por Africa?
José Manuel Lage escribiu:
Ola Suso, non creo que Campo estea disposto a irse a África, non che parece? Xa me gustaría estar equivocado… gústalle máis a noite ibicenca e o bar de Pocholo.
Un saúdo
Inés escribiu:
Si, pero que pena que en realidade a política se convertera nunha mera cuestión macroeconómica. Non nos enganemos, Bush é só a cara estadounidense á que lle podemos tirar ovos. Os EEUU seguirán sendo o país máis ladrón do mundo (coma outros no seu tempo) ata que non poidan roubar máis e o resto seguiremos sendo míseros a causa da riqueza do noso país. Todos somos Irak para os EEUU e tamén hai máis dun EEUU comendo de balde nas casas alleas. Saúdos.